maandag 16 december 2013

Een jaar geleden

Een jaar geleden schreef ik deze blog. Vanaf 21 december zou het een en ander voor mij veranderen.

Ik kan nu die balans opmaken en ben aardig tevreden! Zeker als het om mijn gezondheid gaat! (ook mijn geestelijke gezondheid ;) )

Vorig jaar januari ben ik in gesprek gegaan met een dieetpsycholoog die hele praktische tips gaf waar ik meteen mee aan de slag kon. Eerst ben ik gaan puinruimen in mijn hoofd en gaan 'omdenken' (is dàt niet het woord van 2013?!). Daar heb ik een half jaar voor nodig gehad. Daarna ben ik gaan nadenken over hoe ik nu verder wil gaan met eten en drinken. Een van mijn wensen was om suikervrij en granenvrij te eten. Niet omdat het een hype was, of is, maar omdat ik merkte dat het mij goed deed. Ik at al vaker een dagje of twee geen suiker en/of brood gewoon omdat mijn lijf dat aangaf. En dan ebde langzaam de pijn uit mijn lijf weg. Dus begon een zoektocht over het net naar ideeën, tips, aanbevelingen. 

Ik kwam bij de site van Mitchel terecht. En zo kwam Paleo op mijn pad. Nu geloof ik niet meer zo in het volgen van één dieet of één leefwijze, daarvoor heb ik al teveel geprobeerd. Ik zie ook regelmatig mensen om mij heen die heel veel afvallen en vervolgens weer keihard aankomen. Dat wilde ik voorkomen! En dus heb ik mijn eigen plan gemaakt. Iets dat past bij mij en mijn gezin met 4 kinderen. Half augustus ben ik begonnen en inmiddels ben ik zonder al te veel "pijn" goed 15 kilo kwijt. Ik heb nog een lange weg te gaan voordat ik op een gezond gewicht uitkom, maar dat geeft niet! Het gaat namelijk niet om de statistieken. Het gaat om hoe ik me voel en ik kan met een gerust hart zeggen: iedere dag een beetje beter! 



En wat doe jij om je beter te voelen?

Liefs, Marleen

woensdag 11 december 2013

Pauze!

Even pauze! Met een kopje venkelthee even blogs lezen èn er een schrijven ;)

Ontbijtjes en trommels klaargemaakt, kinderen weggebracht, de benedenverdieping opgeruimd van al het los slingerende speelgoed (note to self: toch kinderen dit 's avonds laten doen!), oud papier opgeruimd, afwasmachine uit- en ingeruimd, twee wassen gedraaid en weggewerkt, derde was zit nu in de droger, met jongste gespeeld, oudste de deur uit geholpen, vogeltjes buiten te eten gegeven. Ach, het zijn zo van die dagelijks terugkerende klusjes. Vandaag moest ik me er echt even toe zetten. Heb wel vaker een dipje als ik de dagen ervoor juist heel veel heb gedaan. Is niet erg, de woensdag is voor mij ook niet echt een dag om heel erg productief te zijn. Moet al weer op tijd vertrekken om de basisschoolkinderen op te halen die 's middags natuurlijk vrij zijn. Dan komt er meestal ook niet veel huishoudelijks uit mijn handen ;)

Wel vast de ingrediënten voor het avondeten klaar gezet. Er staat spaghetti bolognese op het menu. De trostomaten uit de koelkast gehaald om ze op temperatuur te laten komen. Dan smaken ze toch echt beter!
Ook had ik de kinderen beloofd om vanavond jelly te maken. De buurvrouw van mijn ouders was weer in Engeland geweest en had een heleboel pakjes voor ons meegenomen.

Ze had ook nog twee pakken van de lekkerste thee van de wereld meegenomen (oké, dat vinden wij) en clotted cream. Deze moest de volgende dag meteen op in verband met de houdbaarheidsdatum. Voor deze ene keer maar niet zelf de scones gebakken maar gehaald bij de J.umbo. Helaas daar alleen met rozijnen en dat is toch net niet echt. Maar goed, ik mag niet zeuren: het was weer heerlijk!!

Gisteren werden we weer getrakteerd op een geweldige zonsopgang. Jammer dat ik de kleuren niet echt kon vangen met mijn mobieltje! Het was zo intens!!


Vandaag heb ik niet zoveel plannen meer. Hopelijk komen we er aan toe om de kerstspullen van zolder te halen! Heb ondertussen wel heel veel zin om de boel te gaan versieren. Ieder jaar neem ik me weer voor om het rustig te houden. Ben benieuwd of dat dit jaar wel lukt! Ja, ik heb humor, I know!
Heb pas een geweldige Christmas slinger gescoord bij de plaatselijke kringloopwinkel. Die komt vandaag in ieder geval te hangen!

(in het echt zijn de kleuren sprekender: rood en wit)

En jullie? Hebben jullie de boom al staan en het huis al versierd?

Liefs,
Marleen

zondag 8 december 2013

De schort en andere belangrijke zaken

Het is nog maar twee weken tot Kerst. Een paar weken geleden heb ik besloten dat deze vakantie een vakantie van rust gaat worden. Tot nu toe zijn we iedere vakantie wel bezig geweest met ons huis. Of aan de buitenkant (gevelbekleding, tuin, dak) of aan de binnenkant (voor de zoveelste keer maar weer eens opruimen en spullen wegdoen). Ook manlief is iedere vakantie nog aan het werk met toetsen nakijken, lessen voorbereiden, studie, projecten etc. Maar deze vakantie gaan we dat anders doen! 

En dus ben ik nu hard bezig om alles in huis op orde te krijgen. Opruimen, schoonmaken, dingen repareren. Zoveel mogelijk zodat we straks ècht kunnen uitrusten. De komende dagen zal ik oudste zoon ook extra achter zijn broek aanzitten, lees: helpen om al zijn huiswerk af te krijgen zodat de achterstanden zijn weggewerkt.

Tijdens één van mijn schoonmaakklusjes, in dit geval de oven, schoot me iets te binnen. Mijn moeder en ook de moeders van mijn vriendinnen droegen vroeger en misschien nog wel een schort. Sinds een tijdje doe ik dit ook. Ik merkte namelijk dat mijn kleding wel degelijk te lijden had onder mijn schoonmaakwoede/kookperikelen/onhandigegekluns. Daarbij hoorde ik dat meer dames er last van hadden dat veel kledingstukken ter hoogte van het aanrecht gaatjes kregen. Tja, toen was de beslissing snel genomen! Toch maar weer een schort om. 

Deze heb ik een tijd geleden gekocht bij BWonen en is van zeer goede kwaliteit. En hij is leuk :) En niet duur :)

We hebben ons ook nog gebogen over de financiële situatie. Zijn overgestapt van energieleverancier wat ons toch weer zo'n 11 euro in de maand gaat schelen. Ook de ziektekostenverzekeraar werd vervangen en de aanvullende verzekeringen werden kritisch bekeken. Dat gaat ons 30 euro schelen. Daarentegen wordt helaas de zorgtoeslag verlaagd met 50 euro. Waarom dat is, moet ik nog uitzoeken. Ben ook nog niet klaar met het financieel jaaroverzicht. Er gaat veel veranderen het komende jaar en zeker niet alles is in ons voordeel. Dat wordt dus puzzelen!

En jij, hou jij een financieel jaaroverzicht bij?

Liefs,
Marleen


 

woensdag 4 december 2013

Kerstkaarten en van alles wat

Gisteren kregen de basisschoolkindjes een setje kerstkaarten mee naar huis. 3 van zichzelf en de 5 mooiste van alle klassen. Dochterlief van vier had de mooiste kaart van de onderbouw gemaakt volgens de juffen. (Ja, ik weet het: moeders is trots en ik wil niet weten welke pedagogische gedachte hier achter zit en dat wil ik ook niet weten, ben gewoon trots!). 
Het is de bedoeling dat ze zo'n setje van 8 kaarten voor €6 verkopen. Uiteraard hebben wij van alle twee een setje gekocht. Ook opa en oma vonden het geweldig net als de buurman die ook beiden twee setjes hebben gekocht. Andere buurman heeft 1 setje gekocht. Blijven er van de 16 die we moeten verkopen nog 9 over. De andere opa en oma moeten er ook aan geloven. Maar dan? Ik vind het vrij prijzig en om zomaar langs de deuren te gaan met zulke prijzig kerstkaarten, tja, dat druist wel erg in tegen mijn zuinige aard. Aan de andere kant is de opbrengst voor een goed doel: speeltoestellen voor op het middenbouw/bovenbouw plein. Ach, ik kan er nog even over nadenken. 

bovenste heeft dochter van 4 gemaakt, onderste zoon van 6


De rest van de kaarten. Je krijg dus per setje 3 van linksboven òf 3 van rechtsboven en dan nog de andere vier plus die van linksboven. Wil je ze bestellen? Laat het me weten en ik verstuur ze gratis naar je!


En dan bij de oudste op school..ook daar is uiteraard weer van alles te doen deze periode. Morgen is er Sintviering waarbij een surprise gemaakt moet worden. 's Avonds gaan we pakjesavond vieren met het gezin. Zodra we dat achter de rug hebben, mogen we toeleven naar 12 december wanneer er een benefietavond gehouden wordt in het kader van de Serious Request actie. Ik moet nog steeds bedenken op welke manier ik mijn steentje wil en kan bijdragen. Ze vragen ook of mensen kerststollen willen bakken..Gelukkig heb ik hier ook nog even tijd om er over na te denken!

Ondertussen zit ik niet stil. De wassen draaien, de afwasmachine zoemt, de oven staat met enige regelmaat aan en de pannen staan op het vuur te pruttelen. Zondag nog heerlijk stoofvlees gemaakt. Zaterdag uiteraard al mee begonnen om het beste resultaat te krijgen. En het was om je vingers bij af te likken!

Zaterdag is manlief met zijn broer naar het Centraal Boekhuis geweest. Hij heeft een rondleiding gekregen van zijn broer die daar werkt. Het was heel interessant en leerzaam geweest. Ook was er een verkoop van boeken voor werknemers die een gast mochten meenemen. Laat manlief nu net een passie voor boeken hebben (en ondergetekende ook!). Het ging per kilo. 

Hij had nog wel veel meer kunnen meenemen, maar deze twee stapels (en dit was nog niet alles) was bij elkaar al 17 kilo! Volgende keer (als hij weer een keer mee mag) maar een palletwagen meenemen!

Ik kwam op diverse blogs een leuk idee tegen voor een kaarsje: 
Iedereen geeft uiteraard zijn eigen invulling aan het basisidee en dit is wat ik ervan gemaakt heb. Staat 's avonds gezellig te branden! Hebben jullie 's avonds ook de kaarsjes aan?

Liefs,
Marleen


donderdag 28 november 2013

Huishouden

Zomaar wat gekeuvel over het huishouden terwijl ik even een, welverdiende, pauze neem.

De wassen draaien, de droger droogt, de afwasmachine staat klaar om aangezet te worden (nog even wachten op de broodtrommels van de kinderen!). Het is opgeruimd in huis. De administratie is weer helemaal bij. Budgetten gesteld en rekeningen betaald. Wil toch weer eens goed kijken waar we op kunnen besparen de komende tijd. Ja, ik weet het: handige tijd om daar mee te beginnen nu, haha!

Eindelijk kom ik ook weer toe aan kleine projectjes. Zoals de jassenkast. Wat een drama was dat! Alhoewel ik al wel de kledingwissel had gedaan en de zomerjassen al weer keurig zijn gewassen en opgeborgen, lag er toch nog zomerkleding. Een dunne bodywarmer, een te dun jasje.. Dat vroeg om een grondige inspectie!
Nu hangt alles weer netjes en zijn de mutsen, dassen en handschoenen ook weer uitgezocht èn per kind in zijn of haar opbergvakje gedaan. Klaar voor de kou :)

Vanmiddag komt eerst nog onze vaste thuiskapster de kinderen kortwieken. Geloof me: erg nodig! Ik stel het altijd maar uit en uit omdat ik die lange haren toch stiekem ook wel leuk vind. Maar zoon 2 vond het ècht niet meer kunnen en had last van de haren in zijn ogen. Tja, dan moet je wat als moeder ;)

Hopelijk heb ik vanavond wat tijd voor een ander projectje waar ik al heel lang mee rond loop. Het borrelt en bruist van binnen. 

Hier heeft dat mee te maken. Nee, niet met die walnoten. Die komen echt wel op! Die stofdoeken dus. Maar wat het is, zeg ik nog even lekker niet. Hou m'n blog in de gaten (je kan je abonneren aan de rechterkant!) en dan zal ik binnenkort meer posten!

Liefs,
Marleen

woensdag 27 november 2013

Ben er nog hoor!

Ben heus niet weggelopen, het is alleen zo...nou je weet wel..druk

Zat de laatste tijd erg veel op Feest.boek. Beetje bijhouden wat er allemaal gaande is. Maar het begon me steeds meer tegen te staan. Overal kom ik berichten tegen van mensen of organisaties die een mening over iets moeten hebben. Dit is goed, dat is slecht. Je moet zus, je moet zo. Merk dat ik er even geen zin meer in heb. Je kan veel leren van de mening van een ander, ook als je het er niet mee eens bent. Maar nu is het genoeg. Ben op het moment even klaar met 'leren' ;)

En dus ben ik heerlijk in huis bezig. Samen met jongste de keet op orde maken voor de Kerstvakantie. Dan wil ik alles klaar hebben en dan gaan we twee weken met z'n zessen luieren, jihaaa! Geen klussen, geen werk, geen school, geen huiswerk: niets!! Alleen maar lol en uitrusten. Wat kan ik daar al naar uitkijken.

Ondertussen ben ik ook nog jarig geweest. Manlief en ik vieren het al een tijdje niet meer om te voorkomen dat familie en vrienden 'verjaardagsmoe' worden. Nu hoeven ze 'alleen maar' voor de vier kindjes deze kant op te komen en dat vind ik belangrijker dan mijn eigen verjaardag ;) Ik mis het ook niet, gek genoeg.
Toch ben ik enorm verwend! Zelfs door mensen van wie ik het niet verwacht had!



Liefs,
Marleen

woensdag 30 oktober 2013

Ouwe Reus



Ik wilde eigenlijk een blogje schrijven over de oordelende toon die op de social media rondwaart. Het zeikspookje noem ik het maar. Doe je mee met een spelletje waarbij je, als je het antwoord fout hebt, je profielfoto voor drie dagen moet veranderen, wordt je uitgemaakt voor dom. Je bent vanaf dan een minderwaardig Faceboekie want je laat je in met flauwe zaken waar alleen de minderen in de maatschappij aan meedoen. 

Leef je niet volgens bepaalde regels of een bepaalde ideologie word je zelfs geblokt. Heel grappig. Tenminste, voor degene die daartegen kunnen. Maar er zijn ook mensen die daar onzeker van worden. Jee, ik doe dat niet dus dan ben ik een slecht persoon. Dat lijkt me toch geenszins de bedoeling van de opmerkingen maker of maakster. Of wel?

Maar goed, daar ga ik dit blog toch maar niet aan wijden. Want het is zo zonde van je tijd om deze te verspillen aan de zeikspookjes die op iedere slak zout leggen.

Waar ik het dan wel over wil hebben? Nou, over de boom naast ons huis. Een gewone Es. Echter voor mij niet zo gewoon. Ik ben namelijk een beetje verliefd op deze boom. Zodra ik aan tafel ga zitten, kijk ik uit op deze imposante reus. Met zijn grijs-groene bast is hij al jaren mijn vertrouwde staarpunt. 

Langzaam begint hij nu weer zijn blad te verliezen waardoor er weer een doorkijk ontstaat naar de verderop gelegen tuinen en het bosje. Ik verheug mij ieder jaar weer op dit moment. Net als dat ik me in de lente er weer op verheug dat de blaadjes weer aan de boom komen. Dan lijkt het net alsof ik onder takken schuil. Als een soort paraplu boven mijn hoofd  en mijn laptop. Veilig vanonder de boom peinzend over de wereldproblematiek.  

Zoals het zeikspookje.

Liefs,
Marleen

woensdag 4 september 2013

Een ontmoeting

Ik stop hem 5 euro toe. Hij pakt het gretig van me aan en bedankt me wel tien keer.
"Gebruik het wijs," zeg ik terwijl ik hem recht aankijk.
"Dat doe ik zeker, dat doe ik zeker," verzekert hij me.

Ik rij weg met gemengde gevoelens. Heb ik hier goed aan gedaan? Vanuit een impuls gereageerd; het is niet altijd slim. Maar deze keer voelde ik dat het moest.

We waren de boodschappen aan het inladen toen ik werd aangesproken door een lange man die wat krom liep.
"Mevrouw, mag ik u wat vragen?" Hij wappert met een paar kaartjes voor mijn neus.
"Natuurlijk!" reageer ik vriendelijk. De man heeft een prettig voorkomen. In één oogwenk raakt hij me.
"Langs de Rijnkade zit het slaaphuis en voor vier euro kan ik er een nacht slapen en douchen en eten," vertelt hij snel. "Zou u mij willen sponsoren zodat ik er een nacht kan slapen?"
Ik reageer sip en verontschuldigend. Want ik heb alleen mijn pinpas bij me. Ik heb bijna nooit contant geld op zak.
"Geeft niet," zegt hij en stapt vrolijk verder.

Zijn helblauwe ogen en blonde lokken hadden iets vertrouwds. Ik zag aan zijn ogen dat hij drugs gebruikte en zijn adem verraadde een lauwwarm A.ldi biertje. Kon niet goed inschatten hoe oud hij was. 50? Het gebruik van nicotine, drugs en alcohol zorgen ervoor dat het bijna onmogelijk is om hem op ware leeftijd te schatten.
"Wie was die meneer?" vraagt mijn dochtertje.
"Die meneer heeft geen huis en hij vroeg of ik hem geld kon geven zodat hij ergens in een slaaphuis speciaal voor mensen zonder eigen huis kon douchen en slapen."
"Oh." Het zegt haar nog niet veel.

De boodschappen liggen inmiddels in de auto en ik loop terug om de kar terug te zetten. Ik kom langs een pinautomaat en besluit om te pinnen. In de naastgelegen toko koop ik snel een zak rijstkoeken zodat ik kleingeld heb. Met aan iedere hand een kind loop ik terug naar de auto. Zou hij nog ergens zijn? Mijn hart begint te bonken. Wat als ik hem nou niet meer zie? In de verste verte zie ik hem niet meer. Ik baal want ik voelde echt dat ik wat moest doen voor deze vrolijkerd.

Ik zet de kinderen in de auto, maak de gordels vast en stap zelf ook in. Voor me staat geen auto geparkeerd dus ik kan rechtdoor rijden. De kant op waar hij naar toe liep. En dan zie ik hem. Twee auto's van me vandaan! Ik duw op de claxon en roep hem.
"René, kom eens!"
Zwaaiend komt hij naar me toe.
"Ik heb snel gepind. Alsjeblieft."

Als ik even later weg rijd, zie ik hem niet meer. Zo snel als hij in mijn leven is gekomen, is hij ook weer verdwenen.

Liefs,
Marleen

zondag 16 juni 2013

Dom versus Weldenkend

Zestig jaar geleden was het gebruikelijk dat men rookte. Sterker nog: het was 'gezond'. Menig mens werd aangespoord om vooral toch te gaan roken.

Jaren geleden werd men op de voordelen van je kindje bij je dragen gewezen. De Baby Bjorn deed zijn intrede.

Als we nu iemand zien roken vragen we ons vertwijfeld af: waarom? We weten met z'n allen dat het slecht is, dat het dodelijk is, zelfs in de derde graad kankerverwekkend. Ieder zijn eigen keus uiteraard (zolang ik er maar niet aan blootgesteld word). We hoeven hier niet over te discussiëren, we weten allemaal hoe het zit.  De feiten liggen op tafel en de onderzoeken zijn onomstreden. Als je de keuze maakt om wel te gaan roken, noem ik dat dom. Je moet het zelf weten, maar ik vind het dom. Ik kan het ook anders omschrijven dan is het minder pijnlijk om te horen: niet erg verstandig. Helpt dat?

dom (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) 1met weinig verstand
 
Toen ik mijn eerste kind kreeg had ik nog nooit van een draagdoek gehoord. Ja,  vrouwen in Afrika hadden die, maar niet hier in Europa. En als melk niet meteen uit je borst kwam dan ging je over op kunstvoeding. Zo ging dat bij mijn eerste kind. Sterker nog, dat deed ik ook zo bij mijn tweede kind. Bij mijn derde begon er een lichtje te branden en bij mijn vierde had ik het eindelijk door! Was ik dom? Ja! Ik had namelijk weinig verstand. Had me niet goed ingelezen. Had geen navraag gedaan. En ik heb ook pech gehad doordat ik tot twee keer toe een ongemotiveerde lactatiekundige heb getroffen. Ook daar heb ik van geleerd. En nu ben ik op dit vlak een, nog steeds lerend, weldenkend mens geworden. 

wel·den·kend (bijvoeglijk naamwoord) 1juist denkend; verstandig

Zo ook met de draagdoek. Toen ik me daarin ging verdiepen ben ik heel wat te weten gekomen. Over wat goed is en wat slecht is. Ik heb heel bewust een goede keuze kunnen maken. Uit alle literatuur bleek dat de Baby Bjorn slecht is voor je kindje. Ik ga dat in mijn blog niet verder uitleggen. Als je daar meer over wil weten, verwijs ik je naar: 

http://www.basvanderveen.nl/bascinaties/babybjorn-potentieel-risico-voor-elk-babylichaam


Ik oordeel niet over vroeger. We hebben allemaal keuzes gemaakt die we, hopelijk als het niet zulke verstandige bleken te zijn, niet nog een keer zouden maken. 
Vroeger dacht met dat roken gezond was. We weten nu beter. Vroeger dachten we dat de Baby Bjorn geweldig was. We weten nu beter. Laten we ons voordeel doen met wat we nu weten! En dom geweest zijn is niet erg als je er maar van geleerd hebt. 

Waarom ik dit schrijf? Omdat er vandaag wat dames vielen over mijn opmerking dat het toch wel dom is als je nog een Baby Bjorn gebruikt.  Nee, het is niet altijd fijn om je hoofd boven het maaiveld uit te steken, maar zoals Bas van der Veen al zei: "Misschien werd je boos toen je dit stuk las. Of zelfs verdrietig. Maar vergeet alsjeblieft niet dat we alleen maar van elkaar kunnen leren als we soms ook onze eigen overtuigingen in twijfel durven te trekken. Daarnaar te handelen." 

Liefs,
Marleen 

ps Als jij je er beter door voelt: ik ben op heel veel vlakken nog steeds heel erg dom hoor ;) 

woensdag 12 juni 2013

Voor mijn zoon


Wederom heb je moeten ervaren dat de wereld niet altijd even eerlijk is. Dat mensen om je
heen niet goed nadenken over de gevolgen van hun acties. Over andermans gevoelens heen walsen.

Ik ben niet zo opgevoed en zo heb ik jou ook niet opgevoed. We blijven geloven in de goedheid van anderen. Gaan nog steeds uit van het principe dat je een ander behandeld zoals je zelf behandeld zou willen worden. Dat wordt ook wel naïef genoemd door mensen die verbitterd zijn.

Maar wij blijven kijken naar de mooie dingen in het leven. Om ons heen maar ook in andere mensen. Dat is de kracht die in jou zit, die in mij zit. We proberen dat door te geven aan anderen. En we hebben nog veel werk te verzetten.

Laat je niet uit het veld slaan door andere mensen, lieverd. Samen gaan wij de wereld mooier maken. Dat is mijn belofte aan jou. Mijn lieve, grote, zorgzame, grappige en stoere puberzoon!

Liefs,
Mama

zaterdag 25 mei 2013

Aandacht: Ouders Natuurlijk Beurs

Vandaag met dochterlief naar de Ouders Natuurlijk Beurs geweest. Wat een verademing was dat! Het was er druk met vaders, moeders en vooral heel veel kindjes. Kindjes die rondliepen, in draagdoeken zaten of bij moeder aan de borst hingen. De sfeer was heel gemoedelijk. Niet zoals bij andere beurzen waar meteen getrokken en geduwd wordt. Waar je blij mag zijn als je aandacht krijgt van de verkoper.

(de stand van www.samenbevallen.nl waar ik heerlijk heb gekletst met Facebookvriendinnetje Carina)


Toen ik eenmaal thuis zat, nog steeds met een big smile op mijn gezicht van de heerlijke dag, schoot het me te binnen. Aandacht. Dat is het: Aandacht!

De mensen die daar binnen waren, hadden aandacht voor hun kinderen, voor hun partners, voor hun medemens. De standhouders hadden aandacht voor hun klanten. Oprechte aandacht. Natuurlijk ook om te verkopen, maar ook oprechte aandacht ook als er niets verkocht werd.

Moeders hadden aandacht voor hun kindjes terwijl ze borstvoeding gaven. Dat is tevens het mooie van borstvoeding geven: je geeft op een andere manier aandacht dan dat je ze een fles geeft (en voordat ik allemaal shit over me heen krijg: ik heb ook flessen gegeven dus ik weet waar ik over praat ;) )

Ik heb er ook met wat wildvreemde mensen staan praten, vol aandacht. Dat voelde zo goed. Enorm leuke gesprekken gehad.

Ik hoop dat ik die aandacht vast kan houden en over kan brengen op andere mensen want dit was toch wel een te kostbare ervaring om niets mee te doen.

Liefs,
Marleen

(met dank aan Gonneke, Musetta, Ageeth, Carina, Ellen en Rachel!)

maandag 20 mei 2013

Moeder Theresa van de communicatie

Het valt mij de laatste tijd op dat veel mensen sterk hun mening moeten geven. Niets mis mee om je mening te geven. Prima zelfs. Zo kan je tot mooie discussies komen, zinvolle vergelijkingen maken, tegenstelling ontdekken en misschien zelfs van elkaar leren.

Maar een keer in de zoveel tijd komt er weer zo'n storm voorbij en dan móet die mening eruit. Deze wordt kracht bij gezet door stemverheffing, ongecontroleerde armgebaren en het liefst ook nog met stampvoeten.
Ook in de geschreven wereld wordt er regelmatig met kracht geschreven. Hoofdletters, uitroeptekens en vooral veel woorden als: moet, het is zo, onzin, belachelijk, echt waar etc.

Dat grijpt mij aan. Hiermee sluit je namelijk de deur naar een vriendelijke discussie. En kunnen wij niet juist leren van elkaars zienswijze, van elkaars ervaringen? En zeker niet minder belangrijk: wat leren wij onze kinderen hiermee? Dat schreeuwen of elkaar verbaal in een hoek duwen de norm is?

Misschien ben ik de Moeder Theresa van de communicatie (zo werd ik vanmorgen genoemd), maar ik blijf, heel naïef, geloven in eerlijke, vriendelijke en gepaste communicatie. Discussies zal ik niet uit de weg gaan. Als anderen hun mening willen opdringen dan haak ik wel af. Vooral als ze zichzelf ook nog eens heel serieus nemen. Dan praat ik liever met mijn kinderen die nog heerlijk alles van twee kanten kunnen bekijken en de humor van dingen in kunnen zien. Hoop dat ze die gaven nog heel lang mogen houden!

Liefs,
Marleen

donderdag 18 april 2013

"Ergens Anders"

Ik ben bij vlagen een hele strenge moeder. Als ik mijn kinderen roep (we hebben er vier), wil ik ook dat ze meteen komen. Geen getreuzel, geen gepruts. Ik heb wel eens voor de grap gezegd dat het net is alsof je een hond africht  Voor de rest kunnen ze een potje bij me breken. We hebben uiteraard regels in huis anders is het niet leefbaar, maar er mag hier ook veel. Hut bouwen midden in de kamer? Gezellig! Verven op de ramen? Geen probleem! Apekooien met vriendjes? Prima!

Maar wat schetst mijn verbazing? Mijn kinderen gaan liever "Ergens Anders" spelen. Ik snapte dat niet. Vroeger (ja, daar gaan we *grijns*) moest het bij ons in huis vaak stil zijn in verband met een studerende vader. Was geen probleem want wij leefden met name op straat. Manlief en ik vinden het erg belangrijk dat de kinderen thuis kunnen doen wat ze willen (binnen de marges uiteraard) en zo hun creativiteit en oplossingsvermogen kunnen ontwikkelen. Maar nee, ze gaan dus liever "Ergens Anders" spelen. En waarom, wilde ik na enig aandringen toch echt weten. Omdat ze "Ergens Anders" meer apparaten met stekkers hebben!

Geloof me, wij hebben helaas ook meer dan genoeg apparaten met stekkers. Maar die zijn niet up-to-date. En de spellen zijn natuurlijk niet meer van deze tijd. Denk nou niet dat ze zielig zijn hoor. We hebben een Wii en de drie oudsten hebben ieder hun eigen Nintendo (ds of 3 ds of ander lettertje/cijfertje). Bij vlagen wordt daar heel intensief en leuk op gespeeld en dan opeens is het weer over. Dan hebben ze bij "Ergens Anders" weer op de Wii U of V of W gespeeld en die is natuurlijk veel 'vetter'. Of zijn ze "Ergens Anders" op de Wii geweest met dat hele vette schietspel.

En dan komt de strenge moeder in mij weer boven. Ik wil niet dat mijn kinderen de hele middag met hun neus voor een schermpje zitten. En al helemaal niet voor een schietspelletje. Dus wordt er minder met die vriendjes gespeeld. Klaar! Of ze komen maar hier en dan ga ik wel zakdoekje met ze leggen :) Oké, dat gaat te ver, haha.

En toen kwam nummer twee naar me toe.
"Mam, ik wil eigenlijk dat er hier dingen in huis veranderen."
Ik keek hem verbaasd aan. Hij was zo serieus.
"Wat zou jij dan willen veranderen?" vroeg ik aan mijn zesjarige.
"Nou, ik zou willen dat ik de afwasmachine mocht uitruimen."
Kan je je voorstellen dat ik van verbazing van mijn stoel viel?
"Goh, die is net ingeruimd," zeg ik spijtig. "Maar zou je willen helpen met koken?" probeerde ik voorzichtig.
"Ja!!!" riep hij enthousiast.

Sindsdien is er bijna iedere dag wel een kind samen met mij in de keuken te vinden om te koken. Geen stekkers behalve die van de waterkoker.
En de moeder van "Ergens Anders"? Die is erg verbaasd dat mijn kinderen zo zelfstandig zijn..

En jouw kinderen? Zijn die zelfstandig?

Liefs,
Marleen

dinsdag 16 april 2013

Sprankel deel 2

Oei, dat is een lange tijd geleden! Maar ik heb niet stilgezeten. In tegendeel zelfs! Ben op zo'n beetje ieder vlak juist heel erg druk en dat voelt zo lekker.

Zo langzamerhand krijg ik de boel hier weer op de rit en beleef ik er ook nog plezier aan. Dat is toch wel heel belangrijk, of niet?

Ons meisje is vorige week voor het eerst gaan wennen op school. Een hele stap zo onder moeders vleugels vandaan. Gelukkig vond ze het erg leuk (ondanks dat ze niets gezegd heeft en niet wilde eten en drinken) en heeft ze ook erg veel zin in morgen en donderdag wanneer ze weer een half dagje mag oefenen.

De drie jongens zijn ook goed bezig. Daar is minder nieuws onder de zon. Trouwens, over de zon gesproken...heerlijk hè, dit weer?! De deur kan weer open, de was naar buiten, de kinderen naar buiten. Genieten met een hoofdletter dus!

En dus, omdat het Lente is, heb ik de voorjaarskriebels en moet alles opgeruimd worden. Inmiddels zijn er al 9 vuilniszakken met kleren, 4 dozen met oud papier en 4 vuilniszakken met oud speelgoed de deur uit. En er staat nog meer te wachten. Nog minimaal 2 zakken met kleding voor het goede doel en 2 zakken die bij mijn schoonouders worden opgeslagen (daar hebben wij onze eigen walk-in room *oeps*).
Ik heb een paar weken geleden een schema gemaakt met alle plekken die opgeruimd moesten worden. Van de 20 pijnpunten moeten er nog 5,5 worden aangepakt (was al met mijn kast begonnen maar nog niet de kans gehad om deze af te maken). Niet slecht! Voor het einde van de zomervakantie is alles binnen en buiten gedaan.

Van een lieve Facebooklezers heb ik heel veel kruiden gekregen om oa thee mee te maken. Kijk maar eens hoe ik verwend ben:
  



Foto: Kijk eens wat een rijkdom! Vandaag van een lieve lezeres via FB gekregen!

Hier kan ik dus weer even mee vooruit! Kan ik meteen uitzoeken wat ik er nog meer mee kan. Dat is nou een van mijn hobby's ;)
 
Kortom, ik sprankel weer! En dat heb ik allemaal te danken aan heel lief vriendinnetje* die met haar kunde en liefdevolle wijsheid mij weer op het juiste pad heeft weten te trekken...

Liefs,
Marleen

*ja, jij ja..je weet wel dat ik jou bedoel!

Lange foto blog! ( je bent gewaarschuwd!)

Ik waarschuw je vast: dit zijn veel foto's! Gewoon even een klein inkijkje in ons leven.  Naast ons huis stond een heg va...