dinsdag 31 december 2019

Nog een paar weken!

Het is bijna zover: we gaan overhuizen. Maar net als bij "Ik Vertrek" gaat het niet op rolletjes. Geeft niet, alleen geeft het wel wat extra stress en dat is jammer. Waar de aannemer half november meende klaar te zijn, wordt dat nu half januari. Ze zeggen de 8e maar dat geloven we niet. Er moet nog zoveel gedaan worden. Gewone dingen, maar ook dingen die mis zijn gegaan moeten verholpen worden. Denk aan lekkages op drie punten, een gat in mijn nieuwe bad zodat de badkamer weer op de schop moet etc. Kortom we zijn nog wel even bezig! Ook de schilder is nog lang niet klaar. En de loodgieter vindt alles een probleem ('die kranen passen niet!' Waarna wij ze binnen vijf minuten erop gezet hebben! Dat.)


(deze badkamer was af maar zal er binnenkort weer zo of nog erger uit zien als het bad er weer uitgehaald wordt!)


Ondertussen heeft de auto het twee keer begeven en is weer gemaakt maar dat houdt ook op natuurlijk want die hebben we hard nodig ivm de trekhaak en ruimte. 

En nog belangrijker en wat al het voorgaande laat verbleken is de plotselinge ziekenhuisopname van schoonmama. Ze zijn al dagen aan het onderzoeken wat er nu aan de hand is (ik laat de details ivm privacy even achterwege) en ze komen er maar niet achter. Ondertussen gaat het ècht niet goed. En dan bedoel ik ook ècht niet goed. Voor mij een déjà vu en het komt dus dubbel en dwars binnen. Of en zo ja hoe ze hier uit komt, is een heel grote vraag. Manlief is met broers en vader nu naar een familiegesprek in het ziekenhuis waaruit moet blijken wat er precies aan de hand is, wat de oorzaak is en het behandelplan en wat de toekomst gaat brengen.

 (douchegedeelte van onze badkamer)


(de 'zuidvleugel' 😁 waar de slaapkamers gevestigd zijn en ik in mijn kluskleding, lol)

Maar goed, het leven gaat hier "gewoon" door en we moeten het zien te redden met z'n zessen. Er moet door ons nog geklust worden in het andere huis. Ik heb me er inmiddels wel bij neergelegd dat het bij lange na niet af is op het moment dat we gaan overhuizen (wat eerst wel de bedoeling was). So be it! We gaan wel een tijdje kamperen. De verwarming doet het (niet goed, maar hij doet het), we hebben stromend warm water en een geïsoleerd huis. Muren en plafonds zijn af. Vloeren worden vrijdag gelegd. Vanaf 15 januari gaan we overhuizen. Daar hebben we 5 dagen voor uit getrokken. Zal toch genoeg zijn?

Een ding weten we zeker: wij hebben volgend jaar om deze tijd een goed verhaal te vertellen onder het genot van een oliebol in ons andere huis! 😂

(tussendoor even uitwaaien in het bos, gedachten loslaten)

Ik wens iedereen een heerlijke jaarwisseling. Met veel liefde en gezelligheid! En voor het komend jaar: een gezond, liefdevol, tevreden, vrolijk Nieuwjaar! 

Veel liefs,
Marleen

woensdag 18 december 2019

Aftellen!

We zijn aan het aftellen..

Aftellen naar de vakantie. Eindelijk weer een keer iedereen op hetzelfde tijdstip vakantie. Dat is inmiddels een unicum met kinderen die op basis/voortgezet/uni zitten!

Aftellen naar de verhuizing. Wanneer dit zal zijn weten we nog niet. Ze zijn nog niet klaar en redden dat ook niet voor de vakantie. Begin januari komen ze voor drie dagen terug en dan zijn ze klaar. Hmm, daar gaan we nog even over nadenken ;)

Aftellen naar de overdracht van ons huis. Dit staat op 3 februari gepland.

Aftellen naar het nieuwe jaar. Weer een nieuw decennium. Had er nog niet eens bij stil gestaan totdat ik dat op tv voorbij zag komen.

Aftellen naar minder kilo's op de weegschaal. Langzamerhand begint er weer wat bij te komen. Dat is zonde van mijn maagverkleining en ik voel me hier ook niet goed bij. Maar de afgelopen twee jaar hebben zijn tol bij mij geëist waardoor rustig en consequent eten er gruwelijk bij in is geschoten. Ik hoop dit snel weer te kunnen oppakken!

Aftellen naar een rechtszaak waar ik tegenop zie. Waar iemand uit ons gezin slachtoffer is. Ik hoop dat we dit hoofdstuk snel kunnen afsluiten. 

Aftellen naar het moment waarop ik mijn eigen werkplek krijg en ik weer helemaal (part-time) aan het werk kan. Nu werk ik aan de eetkamertafel die in de woonkamer staat: verre van ideaal. 

Aftellen naar... laat ik eens gek doen: de lente! Haha! Ik heb zeker geen hekel aan de winter hoor maar mijn handen jeuken om de tuin in het "nieuwe" huis onderhanden te nemen. Ik wil bloemen!! 

En waar tel jij naar af?

Veel liefs,
Marleen


maandag 16 december 2019

Zo pissig!!!

Ik moet even stoom afblazen. En waar beter dan hier op mijn oude vertrouwde blog 😉

De Verbouwing. Of zal ik zeggen: we zitten in een zeer slechte aflevering van Ik Vertrek. Met één pluspunt: wij spreken de taal wel 😂.

Oké, korte historie. Papa en mama zijn overleden, ik erf het huis. Huis is te klein voor ons grote gezin dus er wordt aangebouwd aan twee kanten en binnen wordt het huis gerenoveerd. Startdatum is woensdag 4 september (uit mijn hoofd).


(huis in januari)

Tijdens de bouw de afgelopen maanden werden er steeds mensen van het project afgehaald. Tussendoor klusjes noemen ze dat. En: anders lopen ze elkaar in de weg. Nou, ik kan je vertellen dat dat niet zo zou zijn geweest. Maar goed, einddatum is half november. Keuken uitgezocht en deze zou dan half november geplaatst worden. Maar.. ze waren nog lang niet klaar. Dus keuken uitgesteld. Je wil geen retedure keuken geplaatst hebben waar constant werkmannen met hun vieze handen aan zitten! Uiteindelijk is keuken op 5 en 6 december geplaatst. Fijn!


 (keuken in wording)


Werkoverleg. "Woensdag de 11e (dec) komen de stoottroepen en woensdag de 18e zijn we klaar." Die hele week nauwelijks iemand gezien. De zieke schilder kwam dan weer wel en dan weer niet opdagen. We hebben al in een vroeg stadium aangegeven dat we met deze beste man niet blij zijn. Hij werkt zo vreselijk slordig! Overal zit verf! Ook dus op plaatsen waar het niet hoort. En zit er een duts in de muur dan vult hij deze niet op (nieuwe muren, net gestuukt!) maar schildert er gewoon overheen. Dus. Adem in, adem uit! De loodgieter is wel geweest en hey presto eindelijk hebben we weer een verwarming die het doet (na maanden!) Goed, er zit nu wel overal spocht op die nieuwe kozijnen maar ja..ach.. (ja, ik ben hier sarcastisch). De loodgieter ziet overal een probleem in en ik moet me constant inhouden om niet uit te vallen en te zeggen: problemen bestaan niet, alleen maar uitdagingen. Enfin, manlief heeft zelf maar vast een boel 'problemen' opgelost.



(ondanks afdekken zit overal verf op bakstenen, dorpels, ramen etc)


Vanochtend kwart over zeven. Fijn! De tegelzetters voor de keuken zijn er!! Jeuh, de heren zijn lekker nuchter en werken goed door. Ze verwachten woensdag klaar te zijn en denken goed mee! Ik blij. Schilder is er ook weer. "Wanneer ben jij klaar, schilder" (ik noem zijn naam uit privacyoverwegingen maar niet). "Nou woensdag." Ik nog blijer maar kijk hem tegelijkertijd meewarig aan.. "In de woonkamer en dan moet de gang nog (die is 25 meter en is heel hoog!), de keuken en jullie slaapkamer" Hij werkt met kerst niet maar de andere dagen wel gewoon. We hadden van het aannemersbedrijf al gehoord dat er meer schilders zouden worden ingezet... Dus niet.

De stukadoor die graag voor de vakantie de kinderslaapkamers met latex wil spuiten, kan niet verder want de timmerlieden zijn nog niet geweest om het plafond af te maken. Dus.

De elektricien moet nog van alles afmaken. Vorige week heeft de baas zelf iets gedaan, daarna is er een jochie geweest om nog een paar stopcontacten aan te leggen, maar inmiddels blijkt dat daar waar dimmers horen te zitten schakelaars zitten etc. Plafonnetje in woonkamer (onderkant vide) is al geschilderd maar daar moeten nog spotjes in. Jongen met wie we tot nu toe hebben gewerkt, is al tijden niet meer ingezet.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben witheet. Communicatie is klote. Ik wacht al tijden op bijgewerkt financieel overzicht (we betalen voor het project niet per uur oid) met meer- en minder werk. Bellen heeft weinig zin dus net maar even een hele pissige app gestuurd.

Oh ja, en de sleutel van de garagedeur is op miraculeuze wijze verdwenen. Dat betekent dat ik een heel duur nieuw slot er in kan laten zetten.. in mijn net nieuwe garagedeur. Die overigens wèl door een superbedrijf is gemaakt en geleverd: https://www.meveon.nl/ Een aanrader!!

En oh ja twee: op meerdere plekken hebben we opeens lekkage. Dus dat kan ook niet afgewerkt worden.
Hmm, zou ik dit nu zo kunnen posten of schiet me zo weer iets te binnen.


(hier valt het nog mee; de buitenboel is ook verschrikkelijk. Ik hoop op een heerlijk warme, lange lente/zomer)

Oh ja, drie: buiten is het een f*cking bende met geulen die nog dicht gegooid moeten worden, hopen beton die verwijderd moeten worden, overal ligt doelloos materiaal, een hek dat teruggeplaatst moet worden... Volgens mij ben ik er nu wel. Of?

Veel liefs,
Marleen

vrijdag 15 november 2019

Probeersel 😂

Ben ik toch eens hip bezig!
Ik heb Blogger geïnstalleerd op mijn telefoon. Ben heel benieuwd hoe dat er uit gaat zien op de pc, haha!
Uitzicht vanuit mijn nieuwe huis.. Nee hoor, grapje, haha! Dit was tijdens een schooluitje in kasteel Doornenburg waar groep 6, 7&8 les kregen over de Middeleeuwen. Tja, en dan sta ik te dagdromen bij zo'n mooi uitzicht.

Veel liefs, Marleen

dinsdag 12 november 2019

Verbouwen, aanbouwen, renoveren en schoonmaken

 We komen net terug van "de bouw" zoals we het zo oneerbiedig noemen. Mijn ouderlijk huis, het huis van mijn papa, mama, broer en ik. Alles gaat veranderen. Wat ooit eerst bruin was, wordt nu wit.
Zoals bijvoorbeelde garagedeur. Dit was een elektrische maar die konden wij niet gebruiken. De garage wordt deels badkamer voor de kinderen en deels fitness/hobbyruimte.  Dus garagedeur eruit en mooie witte deur er in!





 De kozijnen rondom het huis (deze is in een U-vorm gebouwd) waren ook bruin en worden nu door de schilder wit gemaakt. Nog wel een puntje van aandacht deze schilder, helaas. Hebben met de dame van het aannemersbedrijf dit besproken en ook zij was niet echt tevreden. Ben benieuwd hoe dat opgelost gaat worden.
 
 (aanbouw ouderslaapkamer en suite)

 Voor een groot deel was ook het houtwerk binnen bruin, donkergroen en heel donkerrood. Het was chique, maar niet onze smaak. Te donker naar onze zin. De muren zijn van gele bakstenen opgetrokken. Ik vind dat prima maar manlief vind dat niets dus hebben we de boel laten stuken. Wat een verschil!





 De schouw is wel zo gebleven maar de rest is wel wit. Foto's volgen later nog een keer. Die staan op mijn telefoon en nog niet op de pc. En ik en techniek.. nou nee.. lol.




Dit is de achterzijde van de nieuw aangebouwde keuken. Openslaande deuren naar de tuin. Deuren slaan altijd open, maar blijkbaar hoort men dat zo te zeggen, haha!


Tja, en wanneer is het dan klaar? Volgens mevrouw de Aannemer (zo'n fijne vrouw!) moeten we rekenen op vrijdag de 13e December. Laat vrijdag de 13e nou net een goede dag zijn in ons leven! Wij zijn namelijk op vrijdag de 13e getrouwd (wel in Juli) en we zijn al 28,5 jaar bij elkaar. Dus met dat huis komt het ook wel goed. Nu alleen nog de boel gaan poetsen. Hoe krijg ik vredesnaam al dat stof weg?! Ach, dat is voor over een maand!

(kunstwerkje van één van de timmerlieden speciaal voor mij! Zo lief!)

 
Veel liefs,
Marleen

vrijdag 1 november 2019

Ut geet zoals ut geet en das best goe!

De herfst heeft nu echt zijn intrede gedaan. Heerlijk seizoen is dit toch. Oké, eerlijk toegegeven: regen als ik er uit moet, is niet echt fijn. Maar voor de rest geniet ik ervan. De kleuren, de geuren, het knisperkoude 's ochtends als je om half zeven de hond uitlaat. Zalig!


Ondertussen wordt er druk gewerkt aan het huis. Vandaag is het voor het eerst helemaal dicht. Daken zitten er op, ramen er in, alle muren staan. De komende twee weken worden hectisch volgens de aannemer. Veel verschillende disciplines op de werkvloer. Er zullen veel beslissingen genomen moeten worden.
Gisteren was de elektricien er met tienduizend-tig-miljoen vragen. Ik was er met oudste en op de terugweg zei deze tegen me: ik snap nu dat je af en toe helemaal hotel-de-botel thuis komt! Haha! 
Vandaag weer werkoverleg met de 'site-baas' en de 'manager-baas'. Weer heel veel vragen.
"Hoe hoog wil je de tegels, welk jolly-profiel wil je, welke hoogte moet deze schakelaar, wil je geschakelde buitenlampen, waar moet de thermostaat, wat voor een vensterbank wil je in de keuken etc etc etc" 
Ik heb manlief maar even een zeer uitgebreide mail gestuurd naar het werk. Kan hij er vast over nadenken en heb ik het netjes en geordend op papier staan. :D 



 Uitzicht vanuit de keuken op 'mijn' kas.
 

En verder... tja, ik verveel me hier niet! Het huishoudelijk werk gaat op miraculeuze wijze nog steeds gewoon door. Ik heb mijn vaste rondje op een dag. Meestal ben ik voor acht uur al voor een groot deel klaar: bedden opgemaakt, kamers snel opgeruimd, badkamer gedaan, beneden opgeruimd, afwasmachine uit- en ingeruimd, wasmachine aan, hond uitgelaten, kinderen uit bed gejaagd, broodtrommels klaar gezet (die maak ik meestal 's avonds al klaar). Ik vertrek om iets over achten om de kinderen naar school te brengen. Rond kwart voor negen ben ik dan bij het andere huis om de status van de bouw te aanschouwen en eventuele vragen te beantwoorden. Dan hop door naar huis waar ik ècht eerst een kop koffie moet, mail beantwoord, hond uit laat, was wegwerk, eventueel stofzuig en dweil en dan .. 



Doorkijk vanuit onze slaapkamer naar de badkamer voor de kinderen aan het einde van de gang .Hun slaapkamers zijn allemaal links. Rechts de ramen uitkijkend op de patio.


Ja, dan.. ga ik weer aan het werk! Mijn uitgever heeft me benaderd of ik weer zou willen gaan schrijven voor ze. Kijk, dat is nog eens leuk! Met veel plezier heb ik "de pen" weer ter hand genomen. Het enige nadeel van thuiswerken, voor mij, is dat je snel afgeleid bent. Even de droger aan zetten, telefoon die gaat, mensen die langskomen, hond die aandacht wil. Niet altijd makkelijk, maar ik tel mijn zegeningen. Voor mij geen problemen met de opvang van de kinderen als ze ziek zijn (zoals nu: ik heb er drie (!) ziek thuis..hoe verzin je het!) of als er gestaakt wordt (heel terecht!). Geen doelloze of nutteloze vergaderingen, geen druk van anderen of van leidinggevende, geen geniep en gezeik (oké, ik draaf door.. je ziet dat de frustratie van mijn laatste werkgever 14 jaar geleden er nog steeds in zit. Ik kan nog steeds niet tegen misstanden, oneerlijke mensen!)

Met dat ik deze blog type word ik gebeld. Twee keer. "U kunt de dakpannen ophalen" en "Waar wil je dat raam? En ik heb de dakpannen nodig." Dus hop met drie zieke kinderen in auto en dakpannen ophalen, afleveren plus (ja dat staat mooier dan twee keer 'en' achter elkaar) en passant even vertellen waar het nieuw te plaatsen raam precies moet komen. Dus. 


Voor dit stuk had ik nog wat oude pannen nodig en in het blinde stuk muur na de regenpijp komt nog een slaapkamer raam. Maandag wordt het gefreesd. Of gevreesd: tis maar hoe je het bekijkt, lol.


Ik ga er maar een eind aan breien en een sterke bak kof zetten. Heb ik best verdiend, haha! 
Fijn weekend iedereen!

Liefs,
Marleen



vrijdag 27 september 2019

Aarghhhh .. Herinneringen worden blootgelegd...

Afgelopen week zei een lieve vriendin na het zien van een aantal verbouw-foto's: herinneringen worden blootgelegd. En zo is het.. 



De eerste twee foto's zijn van januari 2019. De grote boom op de eerste foto werd toen geveld. Wat een licht kwam daardoor in huis!







Hier wordt de fundering gelegd voor de uitbouw van de keuken. Dit was groen: struiken, gras.. alles wat uit de hand gelopen, maar wel groen!



Een bovenaanzicht van de 'binnenkant' van het huis terwijl ze al bezig zijn met de bouw. De ramen waar je tegenaan kijkt zijn van de gang waar de slaapkamers aan grenzen. Links wordt onze slaapkamer en badkamer gerealiseerd.
De hele binnenkant om de patio heen is van glas (ik hoef me dus niet te vervelen ;) )
 



In de verte zie je de schoorsteen. Daar vandaan werd de bovenstaande foto gemaakt. Hieronder de foto waar onze slaapkamer komt. Het duurt nog wel even voordat het zover is!

 (slaapkamer vanaf de straat gezien)


 (slaapkamer vanaf de patio gezien)


En dan de keuken *huil* Oh jongens.. het moet echt eerst erger worden voordat het mooi wordt. Maar tja, het doet ook wel weer een beetje zeer. Wat een kaalslag. Nog even volhouden!

Herinneringen worden blootgelegd.



Marleen

woensdag 4 september 2019

Wat te zeggen...

Er valt zoveel te vertellen dat ik echt niet meer weet waar ik moet beginnen. Het is een allergaartje van emoties en verhalen/gebeurtenissen op het moment. Eerst maar klein stukje over de vakantie dan..

We kwamen aan in Cornwall (Groot-Britannië) en ze waren zo blij ons weer te zien dat ze meteen vuurwerk afstaken!

 
(ok, het was de afsluiting van de plaatselijke feestweek, sssst!! Laat me nog even in de waan!)



Alles stond er weer prachtig in bloei





We hebben er natuurlijk meteen een ijsje gegeten!







Een van de mooiste wandeltochten gemaakt op Bodmin Moor:









Het mooiste stadje van Cornwall bezocht (ik was er pas twee keer eerder geweest!) en ook het Tate Modern 'gedaan' . St. Ives dus! We moesten helaas opschieten want de parkeermeter liep af en even terug naar de auto lopen en de meter bijvullen was er hier niet bij..Wat een afstand en wat een klim! De auto stond helemaal boven op de berg (zie tweede foto). En ja de zeehond op de derde foto zwom daar gewoon lekker rustig rond. Zo vertederend.






Zaten we in een heerlijk huis! Met geweldig uitzicht . En waar je kan sleeën in de zomer , in ieder geval volgens jongste! Hahaha!




 Het was een heerlijke vakantie. Twee weken samen, geen wifi, veel lol, ontstellend veel gedaan en gezien. Geen narigheden, alleen maar lief en leuk. Memorabel! De foto's doen er geen recht aan, een volgende keer wat meer!


Marleen
  

Heel verhaal en nog meer foto's!

  Ik heb nog eens wat blogjes terug gelezen. Wat een gedoe allemaal. Geen wonder dat ik nog steeds zo moe ben!  Inmiddels is de...