vrijdag 15 november 2019

Probeersel ­čśé

Ben ik toch eens hip bezig!
Ik heb Blogger geïnstalleerd op mijn telefoon. Ben heel benieuwd hoe dat er uit gaat zien op de pc, haha!
Uitzicht vanuit mijn nieuwe huis.. Nee hoor, grapje, haha! Dit was tijdens een schooluitje in kasteel Doornenburg waar groep 6, 7&8 les kregen over de Middeleeuwen. Tja, en dan sta ik te dagdromen bij zo'n mooi uitzicht.

Veel liefs, Marleen

dinsdag 12 november 2019

Verbouwen, aanbouwen, renoveren en schoonmaken

 We komen net terug van "de bouw" zoals we het zo oneerbiedig noemen. Mijn ouderlijk huis, het huis van mijn papa, mama, broer en ik. Alles gaat veranderen. Wat ooit eerst bruin was, wordt nu wit.
Zoals bijvoorbeelde garagedeur. Dit was een elektrische maar die konden wij niet gebruiken. De garage wordt deels badkamer voor de kinderen en deels fitness/hobbyruimte.  Dus garagedeur eruit en mooie witte deur er in!





 De kozijnen rondom het huis (deze is in een U-vorm gebouwd) waren ook bruin en worden nu door de schilder wit gemaakt. Nog wel een puntje van aandacht deze schilder, helaas. Hebben met de dame van het aannemersbedrijf dit besproken en ook zij was niet echt tevreden. Ben benieuwd hoe dat opgelost gaat worden.
 
 (aanbouw ouderslaapkamer en suite)

 Voor een groot deel was ook het houtwerk binnen bruin, donkergroen en heel donkerrood. Het was chique, maar niet onze smaak. Te donker naar onze zin. De muren zijn van gele bakstenen opgetrokken. Ik vind dat prima maar manlief vind dat niets dus hebben we de boel laten stuken. Wat een verschil!





 De schouw is wel zo gebleven maar de rest is wel wit. Foto's volgen later nog een keer. Die staan op mijn telefoon en nog niet op de pc. En ik en techniek.. nou nee.. lol.




Dit is de achterzijde van de nieuw aangebouwde keuken. Openslaande deuren naar de tuin. Deuren slaan altijd open, maar blijkbaar hoort men dat zo te zeggen, haha!


Tja, en wanneer is het dan klaar? Volgens mevrouw de Aannemer (zo'n fijne vrouw!) moeten we rekenen op vrijdag de 13e December. Laat vrijdag de 13e nou net een goede dag zijn in ons leven! Wij zijn namelijk op vrijdag de 13e getrouwd (wel in Juli) en we zijn al 28,5 jaar bij elkaar. Dus met dat huis komt het ook wel goed. Nu alleen nog de boel gaan poetsen. Hoe krijg ik vredesnaam al dat stof weg?! Ach, dat is voor over een maand!

(kunstwerkje van ├ę├ęn van de timmerlieden speciaal voor mij! Zo lief!)

 
Veel liefs,
Marleen

vrijdag 1 november 2019

Ut geet zoals ut geet en das best goe!

De herfst heeft nu echt zijn intrede gedaan. Heerlijk seizoen is dit toch. Ok├ę, eerlijk toegegeven: regen als ik er uit moet, is niet echt fijn. Maar voor de rest geniet ik ervan. De kleuren, de geuren, het knisperkoude 's ochtends als je om half zeven de hond uitlaat. Zalig!


Ondertussen wordt er druk gewerkt aan het huis. Vandaag is het voor het eerst helemaal dicht. Daken zitten er op, ramen er in, alle muren staan. De komende twee weken worden hectisch volgens de aannemer. Veel verschillende disciplines op de werkvloer. Er zullen veel beslissingen genomen moeten worden.
Gisteren was de elektricien er met tienduizend-tig-miljoen vragen. Ik was er met oudste en op de terugweg zei deze tegen me: ik snap nu dat je af en toe helemaal hotel-de-botel thuis komt! Haha! 
Vandaag weer werkoverleg met de 'site-baas' en de 'manager-baas'. Weer heel veel vragen.
"Hoe hoog wil je de tegels, welk jolly-profiel wil je, welke hoogte moet deze schakelaar, wil je geschakelde buitenlampen, waar moet de thermostaat, wat voor een vensterbank wil je in de keuken etc etc etc" 
Ik heb manlief maar even een zeer uitgebreide mail gestuurd naar het werk. Kan hij er vast over nadenken en heb ik het netjes en geordend op papier staan. :D 



 Uitzicht vanuit de keuken op 'mijn' kas.
 

En verder... tja, ik verveel me hier niet! Het huishoudelijk werk gaat op miraculeuze wijze nog steeds gewoon door. Ik heb mijn vaste rondje op een dag. Meestal ben ik voor acht uur al voor een groot deel klaar: bedden opgemaakt, kamers snel opgeruimd, badkamer gedaan, beneden opgeruimd, afwasmachine uit- en ingeruimd, wasmachine aan, hond uitgelaten, kinderen uit bed gejaagd, broodtrommels klaar gezet (die maak ik meestal 's avonds al klaar). Ik vertrek om iets over achten om de kinderen naar school te brengen. Rond kwart voor negen ben ik dan bij het andere huis om de status van de bouw te aanschouwen en eventuele vragen te beantwoorden. Dan hop door naar huis waar ik ├Ęcht eerst een kop koffie moet, mail beantwoord, hond uit laat, was wegwerk, eventueel stofzuig en dweil en dan .. 



Doorkijk vanuit onze slaapkamer naar de badkamer voor de kinderen aan het einde van de gang .Hun slaapkamers zijn allemaal links. Rechts de ramen uitkijkend op de patio.


Ja, dan.. ga ik weer aan het werk! Mijn uitgever heeft me benaderd of ik weer zou willen gaan schrijven voor ze. Kijk, dat is nog eens leuk! Met veel plezier heb ik "de pen" weer ter hand genomen. Het enige nadeel van thuiswerken, voor mij, is dat je snel afgeleid bent. Even de droger aan zetten, telefoon die gaat, mensen die langskomen, hond die aandacht wil. Niet altijd makkelijk, maar ik tel mijn zegeningen. Voor mij geen problemen met de opvang van de kinderen als ze ziek zijn (zoals nu: ik heb er drie (!) ziek thuis..hoe verzin je het!) of als er gestaakt wordt (heel terecht!). Geen doelloze of nutteloze vergaderingen, geen druk van anderen of van leidinggevende, geen geniep en gezeik (ok├ę, ik draaf door.. je ziet dat de frustratie van mijn laatste werkgever 14 jaar geleden er nog steeds in zit. Ik kan nog steeds niet tegen misstanden, oneerlijke mensen!)

Met dat ik deze blog type word ik gebeld. Twee keer. "U kunt de dakpannen ophalen" en "Waar wil je dat raam? En ik heb de dakpannen nodig." Dus hop met drie zieke kinderen in auto en dakpannen ophalen, afleveren plus (ja dat staat mooier dan twee keer 'en' achter elkaar) en passant even vertellen waar het nieuw te plaatsen raam precies moet komen. Dus. 


Voor dit stuk had ik nog wat oude pannen nodig en in het blinde stuk muur na de regenpijp komt nog een slaapkamer raam. Maandag wordt het gefreesd. Of gevreesd: tis maar hoe je het bekijkt, lol.


Ik ga er maar een eind aan breien en een sterke bak kof zetten. Heb ik best verdiend, haha! 
Fijn weekend iedereen!

Liefs,
Marleen



vrijdag 27 september 2019

Aarghhhh .. Herinneringen worden blootgelegd...

Afgelopen week zei een lieve vriendin na het zien van een aantal verbouw-foto's: herinneringen worden blootgelegd. En zo is het.. 



De eerste twee foto's zijn van januari 2019. De grote boom op de eerste foto werd toen geveld. Wat een licht kwam daardoor in huis!







Hier wordt de fundering gelegd voor de uitbouw van de keuken. Dit was groen: struiken, gras.. alles wat uit de hand gelopen, maar wel groen!



Een bovenaanzicht van de 'binnenkant' van het huis terwijl ze al bezig zijn met de bouw. De ramen waar je tegenaan kijkt zijn van de gang waar de slaapkamers aan grenzen. Links wordt onze slaapkamer en badkamer gerealiseerd.
De hele binnenkant om de patio heen is van glas (ik hoef me dus niet te vervelen ;) )
 



In de verte zie je de schoorsteen. Daar vandaan werd de bovenstaande foto gemaakt. Hieronder de foto waar onze slaapkamer komt. Het duurt nog wel even voordat het zover is!

 (slaapkamer vanaf de straat gezien)


 (slaapkamer vanaf de patio gezien)


En dan de keuken *huil* Oh jongens.. het moet echt eerst erger worden voordat het mooi wordt. Maar tja, het doet ook wel weer een beetje zeer. Wat een kaalslag. Nog even volhouden!

Herinneringen worden blootgelegd.



Marleen

woensdag 4 september 2019

Wat te zeggen...

Er valt zoveel te vertellen dat ik echt niet meer weet waar ik moet beginnen. Het is een allergaartje van emoties en verhalen/gebeurtenissen op het moment. Eerst maar klein stukje over de vakantie dan..

We kwamen aan in Cornwall (Groot-Britanni├ź) en ze waren zo blij ons weer te zien dat ze meteen vuurwerk afstaken!

 
(ok, het was de afsluiting van de plaatselijke feestweek, sssst!! Laat me nog even in de waan!)



Alles stond er weer prachtig in bloei





We hebben er natuurlijk meteen een ijsje gegeten!







Een van de mooiste wandeltochten gemaakt op Bodmin Moor:









Het mooiste stadje van Cornwall bezocht (ik was er pas twee keer eerder geweest!) en ook het Tate Modern 'gedaan' . St. Ives dus! We moesten helaas opschieten want de parkeermeter liep af en even terug naar de auto lopen en de meter bijvullen was er hier niet bij..Wat een afstand en wat een klim! De auto stond helemaal boven op de berg (zie tweede foto). En ja de zeehond op de derde foto zwom daar gewoon lekker rustig rond. Zo vertederend.






Zaten we in een heerlijk huis! Met geweldig uitzicht . En waar je kan slee├źn in de zomer , in ieder geval volgens jongste! Hahaha!




 Het was een heerlijke vakantie. Twee weken samen, geen wifi, veel lol, ontstellend veel gedaan en gezien. Geen narigheden, alleen maar lief en leuk. Memorabel! De foto's doen er geen recht aan, een volgende keer wat meer!


Marleen
  

dinsdag 3 september 2019

Mind your head!

Terwijl ik dit bericht typ, vallen mijn ogen al weer bijna dicht.
Vanochtend om 05:10 sloeg de hond aan. Geen idee waarom. Nog steeds niet; ik haal de spanning even voor je weg voordat je denkt 'er komt een spannend verhaal' , haha! 
Maar ja, ik was wakker en ik bleef wakker. Om zes uur had ik het gezien en ben maar opgestaan. Had voor de verandering nog wel wat langer kunnen blijven liggen aangezien er twee pas om 09:00 de deur uit hoefden (ergo niet iedereen hoeft tegelijkertijd te douchen!)

Toch blijf ik dat fijn vinden om zo vroeg op te staan. Zo had ik gisteren voor acht uur al twee wassen gedraaid, 5 broodtrommels gevuld, bedden opgemaakt etc. Vanochtend gelukkig even geen wasmachine aan. Snel gedweild, opgeruimd, hond uitgelaten.. Nou ja, dat soort klusjes!

Inmiddels heb ik mijn fijne broodbakmachine maar weer eens tevoorschijn getoverd en ben ik een heerlijk witbrood aan het bakken! 
Even pas op de plaats nu met een kop koffie!





Morgen beginnen ze officieel met de aan- en verbouw van ons nieuwe (mijn ouderlijk) huis. Eindelijk! Dubbele gevoelens hoor. Ik mis pap en mam enorm en het huis in zo'n ravage te betreden, doet me nog iedere keer zeer. Maar ik voel ook dat het goed is:

De roos die ik ooit aan hun gegeven heb en die vernield was tijdens tuinwerkzaamheden stond opeens weer in bloei. 

Boven het huis cirkelen regelmatig twee buizerds. "En?" hoor ik je denken.  Ik zal het je verklappen.
Op een zonnige middag in oktober vorig jaar zat ik met pap op een bankje in de tuin. We hadden te horen gekregen dat ze niets meer konden doen voor hem. Hij had zich er bij neergelegd en wist dat hij dood zou gaan. Ik vroeg hem: stel dat er meer is tussen hemel en aarde geef je me dan een teken? Hoe kan ik je dan herkennen?
Mijn vader, die absoluut niet in God of afterlife geloofde begon te lachen. "Begin jij nu ook al? Je lijkt je moeder wel!" (en ja, dat zag ik als een compliment!). Daarna was hij een tijd stil. Plotseling zei hij: "als er iets is dan kom ik terug als buizerd!"
Een aantal weken na zijn dood liep ik met tranen over mijn wangen door het park achter ons huis (en ook waar hun huis aan grenst) met de hond. Ik was boos. Boos dat mijn ouders allebei weg waren, dat er zoveel op me af kwam, dat het zo slecht is geregeld hier met nalatenschappen etc door de overheid. Nou ja, boos en verdrietig dus. En wat zie ik: een buizerd. Je ziet ze hier bijna nooit. Wel toerenvalkjes, maar buizerds niet zo vaak. Ik glimlach. Grappig, toevallig, dat ik die nu net zie. Een teken? Ik snuif nog maar eens, lach en loop door. Maar de buizerd..die vliegt met me mee. Huh? Ik sla een andere weg in en ja hoor aan het einde van de weg zit ie weer! 
Sindsdien heb ik vaker van dit soort momenten meegemaakt. Iedere keer als ik een moeilijke beslissing moet nemen over het huis cirkelen er twee buizerds rond. 
En weet je? Het is vast heel goed te verklaren. Maar ik geef er geen zier om.. Dit zijn voor mij tekens dat het goed is. En zo is het!

En nu.. Nu moet ik toch echt aan het werk...

Ik heb er in ieder geval genoeg schoonmaakmiddelen voor.. Maar daarover een andere keer! 


Marleen

woensdag 26 juni 2019

Het Huis

 En toen kwam het moment dat we met mijn ouderlijk huis aan de slag gingen. Inmiddels gaan daar al heel wat maanden overheen. We hebben het huis leeg gehaald, bekeken welke spullen er echt weg konden (stort, kringloop, familie, vrienden) en welke bewaard moesten blijven. Gelukkig konden we alle bewaarspullen bij mijn schoonouders kwijt! Dat is natuurlijk een ongekende luxe!

Ook de tuin moest aangepakt worden. Onderstaande boom (waar ze hier al mee bezig waren!) nam te veel licht weg en groeide onder de fundering door. Niet echt ideaal dus. Dus de hoveniers hun werk laten doen.. en toen ging het ook nog eens sneeuwen! 







 Plafonds werden gesloopt, betimmering weggehaald om buizen te kunnen verleggen etc. Deuren werden dichtgemetseld (ja, echt..daar zit een logica in! lol) , keuken werd deels al gesloopt..




 (plafond in slaapkamer is weggehaald)
 

 (stukje hal)

Onderstaande foto is van een deel van de woonkamer met de vide. Hier is al heel veel weggehaald en nu is hij helemaal leeg. En stoffig. En rommelig van de verbouw spullen. En had ik al gezegd stoffig? En de ramen zijn vies. En dan huilt mijn hart. Wat hadden papa en mama het verschrikkelijk gevonden om het zo te zien. Ook al wisten ze dat het mooi zou gaan worden. Maar ooit, ooit.. komt er weer gezelligheid in huis. Met planten en frutsel en prutsels. Wordt het helemaal ge├»soleerd en gestuct en wit gemaakt. En wordt de tuin weer in de oude glorie hersteld.. Echt.. ooit.. Als iedereen nou eens een beetje tempo zou maken :( 





 (gang in de zuidvleugel waar de slaapkamers aan grenzen) 







 Marleen









Probeersel ­čśé

Ben ik toch eens hip bezig! Ik heb Blogger geïnstalleerd op mijn telefoon. Ben heel benieuwd hoe dat er uit gaat zien op de pc, haha! ...