Marleen's Wereld

Er valt zoveel te vertellen dat ik echt niet meer weet waar ik moet beginnen. Het is een allergaartje van emoties en verhalen/gebeurtenissen op het moment. Eerst maar klein stukje over de vakantie dan.. We kwamen aan in Cornwall (Groot-Britannië) en ze waren zo blij ons weer te zien dat ze meteen vuurwerk afstaken!   (ok, het was de afsluiting van de plaatselijke feestweek, sssst!! Laat me nog even in de waan!) Alles stond er weer prachtig in bloei We hebben er natuurlijk meteen een ijsje gegeten! Een van de mooiste wandeltochten gemaakt op Bodmin Moor: Het mooiste stadje van Cornwall bezocht (ik was er pas twee keer eerder geweest!) en ook het Tate Modern 'gedaan' . St. Ives dus! We moesten helaas opschieten want de parkeermeter liep af en even terug naar de auto lopen en de meter bijvullen was er hier niet bij..Wat een afstand en wat een klim! De auto stond helemaal boven op de berg (zie tweede foto). En ja de zeehond op de derde foto zwom daar gewoon lekker rustig rond. Zo v...

Terwijl ik dit bericht typ, vallen mijn ogen al weer bijna dicht. Vanochtend om 05:10 sloeg de hond aan. Geen idee waarom. Nog steeds niet; ik haal de spanning even voor je weg voordat je denkt 'er komt een spannend verhaal' , haha!  Maar ja, ik was wakker en ik bleef wakker. Om zes uur had ik het gezien en ben maar opgestaan. Had voor de verandering nog wel wat langer kunnen blijven liggen aangezien er twee pas om 09:00 de deur uit hoefden (ergo niet iedereen hoeft tegelijkertijd te douchen!) Toch blijf ik dat fijn vinden om zo vroeg op te staan. Zo had ik gisteren voor acht uur al twee wassen gedraaid, 5 broodtrommels gevuld, bedden opgemaakt etc. Vanochtend gelukkig even geen wasmachine aan. Snel gedweild, opgeruimd, hond uitgelaten.. Nou ja, dat soort klusjes! Inmiddels heb ik mijn fijne broodbakmachine maar weer eens tevoorschijn getoverd en ben ik een heerlijk witbrood aan het bakken!  Even pas op de plaats nu met een kop koffie! Morgen beginnen ze officieel met de aan- ...

 En toen kwam het moment dat we met mijn ouderlijk huis aan de slag gingen. Inmiddels gaan daar al heel wat maanden overheen. We hebben het huis leeg gehaald, bekeken welke spullen er echt weg konden (stort, kringloop, familie, vrienden) en welke bewaard moesten blijven. Gelukkig konden we alle bewaarspullen bij mijn schoonouders kwijt! Dat is natuurlijk een ongekende luxe! Ook de tuin moest aangepakt worden. Onderstaande boom (waar ze hier al mee bezig waren!) nam te veel licht weg en groeide onder de fundering door. Niet echt ideaal dus. Dus de hoveniers hun werk laten doen.. en toen ging het ook nog eens sneeuwen!   Plafonds werden gesloopt, betimmering weggehaald om buizen te kunnen verleggen etc. Deuren werden dichtgemetseld (ja, echt..daar zit een logica in! lol) , keuken werd deels al gesloopt..  (plafond in slaapkamer is weggehaald)    (stukje hal) Onderstaande foto is van een deel van de woonkamer met de vide. Hier is al heel veel weggehaald en nu ...

Lieve lezers, En die tranen werden helaas niet minder. Op 18 november om 03.27 is mijn lieve vader overleden. Ik kan niet zeggen 'rustig van ons heen gegaan' want hij was niet rustig, angstig zelfs. De kanker heeft hem ingehaald. We hebben na het overlijden van mama een bijzondere periode meegemaakt. Met uiteraard ziekenhuisbezoeken, maar ook fijne dingen. We zijn verder naar elkaar toe gegroeid. Dat maakte het afscheid nog specialer. Hij heeft nog (op mijn verzoek) een kaart verstuurd voor mijn verjaardag (22 nov) en daarop schreef hij zelf ook dat deze periode bijzonder en bijzonder liefdevol was geweest (en nog wel meer maar dat hou ik even voor mezelf ;) )  En dus breekt er een nieuwe periode aan. Zonder vader, moeder en broer. Zonder ouderlijk gezin. En dat is heel raar en soms ook heel confronterend. Het voelt erg leeg. Bij vlagen eenzaam. Maar gelukkig wel blij vlagen hoor, want ik heb hier natuurlijk ook mijn heerlijke gezinnetje!! Een nieuw begin. En toch ook weer nie...

Nee, dit gaat niet over consuminderen.. Ik schreef dus in mijn vorige blog  dat ik de volgende keer vast een vrolijkere blog zou schrijven. Helaas lukt me dat nog niet. Na het overlijden van mama op 13 maart kregen we 2 dagen later te horen dat mijn vader nog maar een paar weken te leven had. En dat terwijl we nog in de rouw om mama zaten. Twee weken later zaten we in het ziekenhuis en bleken opeens alle bloedwaarden weer normaal te zijn en die weken..tja, dat gold niet meer.. Goh, wat een rollercoaster zeiden we tegen elkaar (ik ging ieder ziekenhuis bezoek mee) We sukkelden met z'n allen wat door. Proberend een nieuw ritme te vinden in ons leven. Zowel pa als ik met mijn gezin. Dat lukte best aardig! Oudste slaagde voor de HAVO en schreef zich in om in Nijmegen Engels te gaan studeren en werd aangenomen. De andere kindjes weer met vlag en wimpel over. Even een periode van relatieve rust. We werden zelfs een beetje moedig en boekten een vakantie naar Zuid-Limburg. Onder aanmoedigi...

Hallo lieve lezers, Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat ik iets gepost heb. Ik had de tijd niet, maar vooral: ik had geen zin. Het is een erg bewogen jaar geweest en terugkijkend weet ik nog steeds niet wat ik er allemaal van moet maken. Afgelopen zomer zijn we onverwachts een weekje er tussenuit geweest. Even met ons gezin naar de Ardennen.We hadden een huisje vlakbij Dinant.   (Dinant) We hebben er grotten bezocht: Maar ook heerlijk bij een knapperend haardvuurtje in het snoezige huisje gezeten: (maurenne)  Zelfs Molly vond het er heerlijk!    Helaas kreeg ik al snel slecht nieuws. Een van mijn beste vrienden en maatje van de Nederlandse Obesitas Kliniek was ongeneeslijk ziek en is niet lang daarna overleden. Boem. We lagen vaak 's avonds in bed nog te appen over schema's, hoeveelheden, medicijnen, onderzoeken etc. Alles om elkaar scherp te houden. Hij is er niet meer, het scherp houden ook niet.  Daarna vierden we Halloween op verzoek van de kinder...

Ik waarschuw je vast: dit zijn veel foto's! Gewoon even een klein inkijkje in ons leven.  Naast ons huis stond een heg van goed 2 meter breed. Hij was echt niet mooi meer, veel dood hout en het nam een enorme hap uit onze tuin. Na heel veel wikken en wegen...en nog meer wikken en wegen hadden we eindelijk de knoop doorgehakt: heg eruit, schutting erin. Oehh, wat deed dat zeer. Weg nestjes voor de merels, schuilplaatsen voor de egels en alle insecten en andere creepy-crawlers. Maar ja, we konden de ruimte toch echt wel goed gebruiken. De heren van het hoveniersbedrijf De Groene Vingers gingen voortvarend van start en twee dagen later was het af!       Nu moet er nog gras in, maar dat zal nog even moeten wachten tot we wat beter weer hebben. We gaan graszoden leggen en dan kan je het beste een grondtemperatuur van rond de 10 à 12 graden hebben.  Dus haalden we maar wat fleurigheid naar binnen:   Lachten we ons rot om de gekke houdingen van ons pup d...