donderdag 18 april 2013

"Ergens Anders"

Ik ben bij vlagen een hele strenge moeder. Als ik mijn kinderen roep (we hebben er vier), wil ik ook dat ze meteen komen. Geen getreuzel, geen gepruts. Ik heb wel eens voor de grap gezegd dat het net is alsof je een hond africht  Voor de rest kunnen ze een potje bij me breken. We hebben uiteraard regels in huis anders is het niet leefbaar, maar er mag hier ook veel. Hut bouwen midden in de kamer? Gezellig! Verven op de ramen? Geen probleem! Apekooien met vriendjes? Prima!

Maar wat schetst mijn verbazing? Mijn kinderen gaan liever "Ergens Anders" spelen. Ik snapte dat niet. Vroeger (ja, daar gaan we *grijns*) moest het bij ons in huis vaak stil zijn in verband met een studerende vader. Was geen probleem want wij leefden met name op straat. Manlief en ik vinden het erg belangrijk dat de kinderen thuis kunnen doen wat ze willen (binnen de marges uiteraard) en zo hun creativiteit en oplossingsvermogen kunnen ontwikkelen. Maar nee, ze gaan dus liever "Ergens Anders" spelen. En waarom, wilde ik na enig aandringen toch echt weten. Omdat ze "Ergens Anders" meer apparaten met stekkers hebben!

Geloof me, wij hebben helaas ook meer dan genoeg apparaten met stekkers. Maar die zijn niet up-to-date. En de spellen zijn natuurlijk niet meer van deze tijd. Denk nou niet dat ze zielig zijn hoor. We hebben een Wii en de drie oudsten hebben ieder hun eigen Nintendo (ds of 3 ds of ander lettertje/cijfertje). Bij vlagen wordt daar heel intensief en leuk op gespeeld en dan opeens is het weer over. Dan hebben ze bij "Ergens Anders" weer op de Wii U of V of W gespeeld en die is natuurlijk veel 'vetter'. Of zijn ze "Ergens Anders" op de Wii geweest met dat hele vette schietspel.

En dan komt de strenge moeder in mij weer boven. Ik wil niet dat mijn kinderen de hele middag met hun neus voor een schermpje zitten. En al helemaal niet voor een schietspelletje. Dus wordt er minder met die vriendjes gespeeld. Klaar! Of ze komen maar hier en dan ga ik wel zakdoekje met ze leggen :) Oké, dat gaat te ver, haha.

En toen kwam nummer twee naar me toe.
"Mam, ik wil eigenlijk dat er hier dingen in huis veranderen."
Ik keek hem verbaasd aan. Hij was zo serieus.
"Wat zou jij dan willen veranderen?" vroeg ik aan mijn zesjarige.
"Nou, ik zou willen dat ik de afwasmachine mocht uitruimen."
Kan je je voorstellen dat ik van verbazing van mijn stoel viel?
"Goh, die is net ingeruimd," zeg ik spijtig. "Maar zou je willen helpen met koken?" probeerde ik voorzichtig.
"Ja!!!" riep hij enthousiast.

Sindsdien is er bijna iedere dag wel een kind samen met mij in de keuken te vinden om te koken. Geen stekkers behalve die van de waterkoker.
En de moeder van "Ergens Anders"? Die is erg verbaasd dat mijn kinderen zo zelfstandig zijn..

En jouw kinderen? Zijn die zelfstandig?

Liefs,
Marleen

dinsdag 16 april 2013

Sprankel deel 2

Oei, dat is een lange tijd geleden! Maar ik heb niet stilgezeten. In tegendeel zelfs! Ben op zo'n beetje ieder vlak juist heel erg druk en dat voelt zo lekker.

Zo langzamerhand krijg ik de boel hier weer op de rit en beleef ik er ook nog plezier aan. Dat is toch wel heel belangrijk, of niet?

Ons meisje is vorige week voor het eerst gaan wennen op school. Een hele stap zo onder moeders vleugels vandaan. Gelukkig vond ze het erg leuk (ondanks dat ze niets gezegd heeft en niet wilde eten en drinken) en heeft ze ook erg veel zin in morgen en donderdag wanneer ze weer een half dagje mag oefenen.

De drie jongens zijn ook goed bezig. Daar is minder nieuws onder de zon. Trouwens, over de zon gesproken...heerlijk hè, dit weer?! De deur kan weer open, de was naar buiten, de kinderen naar buiten. Genieten met een hoofdletter dus!

En dus, omdat het Lente is, heb ik de voorjaarskriebels en moet alles opgeruimd worden. Inmiddels zijn er al 9 vuilniszakken met kleren, 4 dozen met oud papier en 4 vuilniszakken met oud speelgoed de deur uit. En er staat nog meer te wachten. Nog minimaal 2 zakken met kleding voor het goede doel en 2 zakken die bij mijn schoonouders worden opgeslagen (daar hebben wij onze eigen walk-in room *oeps*).
Ik heb een paar weken geleden een schema gemaakt met alle plekken die opgeruimd moesten worden. Van de 20 pijnpunten moeten er nog 5,5 worden aangepakt (was al met mijn kast begonnen maar nog niet de kans gehad om deze af te maken). Niet slecht! Voor het einde van de zomervakantie is alles binnen en buiten gedaan.

Van een lieve Facebooklezers heb ik heel veel kruiden gekregen om oa thee mee te maken. Kijk maar eens hoe ik verwend ben:
  



Foto: Kijk eens wat een rijkdom! Vandaag van een lieve lezeres via FB gekregen!

Hier kan ik dus weer even mee vooruit! Kan ik meteen uitzoeken wat ik er nog meer mee kan. Dat is nou een van mijn hobby's ;)
 
Kortom, ik sprankel weer! En dat heb ik allemaal te danken aan heel lief vriendinnetje* die met haar kunde en liefdevolle wijsheid mij weer op het juiste pad heeft weten te trekken...

Liefs,
Marleen

*ja, jij ja..je weet wel dat ik jou bedoel!

Lange foto blog! ( je bent gewaarschuwd!)

Ik waarschuw je vast: dit zijn veel foto's! Gewoon even een klein inkijkje in ons leven.  Naast ons huis stond een heg va...