Marleen's Wereld

Ik wilde vandaag een andere blog schrijven. Ik las echter een blog waarvan ik vind dat die door iedereen gelezen moet worden. Overigens net als de meeste blogs van deze schrijfster. Dus bij deze: LEESVOER!   Meer heb ik niet te vertellen! Marleen

Oh my word!!! A little while ago I won  this adorable Easter bag at Small moments. I was so happy, not only because I won the cute little bag but it also meant I was about to receive mail from Cornwall as this is where this lovely lady lives. She told me she posted it past Thursday and guess what!!! It arrived today!! Today as in Saturday, 2 days later!! That is what I call a speedy delivery. Now, I know you are longing to see this cute little bag. But there is more. So much more!  Take a look:   The handcrafted Easter bag (notice the yellow ribbon!)  And!!! A Cornish recipes book in my favourite Cornish blue colour (this will give me something to do over the next few weeks, haha)  And!! Two sunny flowercoasters. And two cards, one of them brings back lots of memories!  Dear, dear Mrs D, thank you so much for your Easter presents!!! You really spoilt me! Highly appreciated *big kiss*. (lots of love) Marleen

 Oh jee, de tijd vliegt voorbij. Het is zomaar opeens, heel spontaan, lente geworden. De meteorologische, dat dan wel weer, maar toch!  En dus heb ik maar vast wat lente in huis gehaald.   Het waren rare, drukke weken. Had ook weinig puf om te bloggen. Nou vind ik een verhaaltje schrijven wel leuk, maar die foto's uploaden vanaf mijn telefoon en dan weer die foto's die ik wil gebruiken in een mapje zetten en dan weer uploaden hier. Erg hè, maar soms heb ik er gewoon zo geen zin in.  Maar goed, wat hebben we zoal gedaan. Eerst maar eens even de grens over naar Duitsland om voor de kinderen nieuwe schoenen te kopen. Gelukkig stond er een dvd op zodat we ze in paren konden helpen met schoenen kiezen.   We hadden van een collega van manlief kaarten gekregen om naar Ouwehand te gaan. Superlief! Zo'n dagje uit is met zes man anders (financieel gezien) echt niet grappig meer. Wat een heerlijke dag was dat! Geweldig weer ook. Jongste zoon wilde deze vis per se...

Dochterlief is een beetje verlegen. Ze kijkt ook liever de kat uit de boom dan dat ze overal middenin springt. Ze laat andere mensen uitspreken en zal niet zo snel er doorheen kwekken. Ze helpt graag andere kinderen op school en is erg geduldig. Ze helpt mij ook graag. Je hoeft haar niet te vertellen hoe ze de afwasmachine aanzet, hoe je moet stofzuigen, kleren moet opvouwen en gemorste melk moet opdweilen. Ze is ook nogal schrikkerig. Ze kan echt in huilen uitbarsten als iemand haar laat schrikken of bang maakt. Het woord 'wolven' is dan ook taboe hier in huis. Daar is ze bang voor. En dat mag. Want ze is pas 6.  Nu is zo ook wat bang, schrikkerig, voor één van haar juffen. Die klinkt nog wel eens boos en slaat op de tafel. Dat vindt ze eng.  Die zelfde juf had bedacht dat een stickerkaart wel zou helpen. Ik heb aangegeven dat wij niet van het straffen of belonen zijn. Dat wij erg gecharmeerd zijn van Alfie Kohn . Maar ach, volgens de juf vinden de meeste kinderen het wel leu...

Wat een gekke maand! Er gaat geen dag voorbij of er is wel iets te doen wat buiten het 'normale' schema valt. Zo hebben we deze maand ieder weekend een verjaardag. Moet er door manlief ook extra gewerkt worden, hebben er twee personen tentamens in plaats van een, zijn er meer speelafspraken dan afgesproken, schooluitstapjes etc. Allemaal leuk en nuttig hoor, maar onderhand verlang ik wel naar een normale week.  Zo had ik zaterdag de was helemaal bijgewerkt en lag zondagavond de wasmand weer helemaal vol en er lag nog een stapel naast. Dan blijf je wel bezig natuurlijk. Hoe kan dat toch? Dochterlief ziet inmiddels af en toe een filmpje over haarkunsten, zoals ik het maar noem, en wil dat uiteraard ook. Nu heeft deze mama van vier helaas geen haarkunstenhanden. Goed, toch maar een poging gedaan. Bijbehorend youtube filmpje snapte ik zelfs nog. Laten we het er maar op houden dat dochterlief er blij mee was ;)      Uiteraard moest ik van mezelf met dat koude weer ook een...

Zeg, luister! Ja, jij daar! Grappig WeerGodje met je snode plannen. Ik wil eens even een heel hartig woordje met je spreken.  Ik zie wel wat je doet, hoor. Je verdeelt het land in tweeën. De ene helft geef je zachte weer, regen, grijze luchten. De andere mooie blauwe luchten en witte sneeuw.  (24-12-2009)   Weet je, WeerGodje, ik ben het hier niet mee eens. Wij in het grijze gebied willen ook wel graag wit. Van die heerlijke knisperende witte sneeuw onder je voeten, ijs op de straten zodat onze kinderen kunnen schaatsen. Kan je je gebied niet uitbreiden? Mag toch wel? Hoeft niet voor lang hoor. Er zijn ook mensen die dat niets vinden, dat snap ik ook wel.  Laten we wat afspreken. Je zorgt donderdag en vrijdag voor hevige ijzel en sneeuwval zodat ook hier de scholen dichtblijven. En dan zaterdag is alles weer opgeklaard en gesmolten. En dan zal ik heel goed voor de vogeltjes en de beestjes in mijn achtertuin zorgen.  Spreken we dat zo af? Fijn, dan ga ik nu even...

Het jaar is bijna voorbij. Wees niet bang, ik word niet sentimenteel hoor. Ik hou niet zo van terugkijken op het oude jaar of plannen maken voor het nieuwe jaar. Maar toen was ik op zoek naar een foto en kwam ik allemaal 'de laatste keer' foto's tegen. Met een beetje een twist, dat dan weer wel. Oké, ik geef toe..toch wat sentiment *kucht* Moet kunnen aan het eind van het jaar, toch? (oeps, doe ik het weer!) Goed, komen ze: De laatste beschuit met muisjes die ik meteen na de bevalling kreeg bijna 5 jaar geleden   Onze oudste voor de laatste keer in een doos piepschuim. Lukt nu, met 14 zomers,  ècht niet meer in zo'n klein doosje.    Hier geen laatste keer, maar blijf dit zo'n intens mooie foto vinden van onze tweede (inmiddels bijna 9!) met oma. Oma knuffelt nog steeds hoor!!    Het laatste meisje (ook het enige, haha), onze derde van 6   Laatste keer dit babyhandje in de mijne Laatste keer deze babyvoetjes in dit babybedje   Onze laatste baby, de...