woensdag 12 oktober 2016

Stilte

Het gordijn is een klein stukje open. De contouren van de donkere bomen steken duidelijk af tegen de zwart-blauwe lucht. Een enkel sterretje flonkert.

Manlief ligt naast me te slapen. Zo rustig dat ik zelfs zijn ademhaling niet hoor. De kinderen zijn al uren in een diepe slaap verzonken en het gehoest en gepruttel is opgehouden. 

Ik kan niet slapen, maar dat vind ik niet erg. Ik hou van dit soort momenten. Dan luister ik en hoor helemaal niets. Complete stilte in huis. Dat komt maar zelden voor. 

Tijd om mijn gedachten op een rijtje te zetten, weg te strepen en oplossingen tot me te laten komen. Alles is weer logisch en goed. 

Dan besluit ik om te gaan slapen. Ik ga heerlijk op mijn zij liggen. Schouder onder mijn kussen. Ogen gesloten. 

Welterusten.

Marleen

2 opmerkingen:

Minder..

Nee, dit gaat niet over consuminderen.. Ik schreef dus in mijn vorige blog  dat ik de volgende keer vast een vrolijkere blog zou schrijven...